சோழன் போரவைக் கோப்பெருநற்கிள்ளி என்பவர் சங்க காலத்து முற்காலச் சோழ மன்னர்களுள் மிக முக்கியமான, வீரம் செறிந்த ஒரு பேரரசன் ஆவார். இவருடைய பெயரில் உள்ள ‘போரவை’ என்பது இவர் போர்களைத் திரட்டி நடத்தும் பேரவைகளைக் கூட்டிய இடத்தைக் குறிப்பதாகவோ அல்லது போர்க்களத்தில் எப்பொழுதும் வீற்றிருக்கும் இவரின் போர்க்குணத்தைக் குறிப்பதாகவோ அறிஞர்கள் கருதுவர். சங்க இலக்கியமான புறநானூற்றில் இவரைப் பற்றியும், இவருடைய அஞ்சாத போர்த்திறன் மற்றும் மற்போர் (மல்யுத்தம்) திறமையைப் பற்றியும் பல பாடல்கள் விரிவாகப் பேசுகின்றன.
இளம்
வயதிலேயே தந்தையோடு ஏற்பட்ட கருத்து வேறுபாட்டால்
நாட்டை விட்டுப் பிரிந்து, வறுமையிலும் நாடோடி வாழ்க்கையிலும் வாடிய
காலத்திலும் இவருடைய வீரமும் மானமும்
குறையவில்லை என்று சங்கப் பாடல்கள்
குறிப்பிடுகின்றன. குறிப்பாக, ‘ஆமூர்’ என்ற ஊரைச்
சேர்ந்த ‘முக்காவல் நாட்டு ஆமூர் மல்லன்’
என்ற புகழ்பெற்ற மல்யுத்த வீரனை, இவன் தன்
கால்களாலேயே மிதித்து, மற்போரில் வீழ்த்திய வீரம் சங்கத் தமிழர்களால்
பெரிதும் கொண்டாடப்பட்டது. இவருடைய இந்த அசாத்திய
மற்போர் வெற்றியைச் சாத்தந்தையார் மற்றும் பெருங்கோழி நாய்கன்
மகள் நக்கண்ணையார் ஆகிய புலவர்கள் தங்களின்
புறநானூற்றுப் பாடல்களில் மிக அழகாகப் பதிவு
செய்துள்ளனர்.
இவர் வெறும் போர் வீரன் மட்டுமல்லாது, புலவர்களாலும் தன் குடும்பத்தினராலும் பெரிதும் நேசிக்கப்பட்ட மாண்புடையவர். சங்கப் பெண்பாற் புலவரான காவற்பெண்டு இவருடைய செவிலித்தாயாக (வளர்ப்புத் தாய்) விளங்கி, இவனைப் பெற்றெடுத்த வயிற்றைப் "புலி தங்கிச் சென்ற குகை" (கல்லளையே போன்ற வயிறு) எனப் பெருமிதத்தோடு பாடியுள்ளார். நாட்டை ஆள்வதற்கு முன்பே தன் சொந்த ஆற்றலால் வீரத்தை நிலைநாட்டி, பின்னாளில் சோழ நாட்டின் பெருமைமிகு மன்னனாகத் திகழ்ந்த போரவைக் கோப்பெருநற்கிள்ளி, சங்க கால மறத்தமிழனின் கம்பீரமான அடையாளமாவார்.
Gemini Generated Image
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக
தங்களின் மேலான கருத்தைப் பதியவும்.